Histerektomia – co to jest i jak się do niej przygotować?

Histerektomia – co to jest i jak się do niej przygotować?

Histerektomia to zabieg usunięcia macicy. Możemy wyróżnić jej 3 rodzaje:

  1. częściową, czyli taką w której usuwany jest trzon macicy, a jej szyjka, jajowody i jajniki pozostają nietknięte,
  2. całkowitą, w której usuwana jest cała macica z jajowodami i jajnikami,
  3. radykalną, podobna do całkowitej, ale dodatkowo usuwa się górną część pochwy i okoliczne węzły chłonne (stosowana w chorobach nowotworowych).

Histerektomia – jak wygląda zabieg?

Zabieg histerektomii można wykonać na dwa sposoby:

  • przezpochowo pod warunkiem, że macica ma szansę przejść przez pochwę, czyli jest czysta – nie zawiera cyst, mięśniaków.
  • z dostępu brzusznego. Ta metoda jest najczęściej wykorzystywana gdy macica zawiera mięśniaki i cysty. W tym dostępie wyróżniamy dwie drogi dojścia do macicy: laparotomię (przecięcie powłok brzusznych w celu „zajrzenia” do środka) i laparoskopie (wprowadzenie sprzętu do jamy brzusznej za pomocą małych otworów w powłokach brzusznych).

Histerektomia – jakie są wskazania do zabiegu?

  1. Obniżenie lub wypadanie macicy
  2. Mnogie mięśniaki
  3. Endometrioza
  4. Liczne zrosty, bliznowce
  5. Operacja zmiany płci

W przypadku obniżenia w pierwszej kolejności włączamy terapię i ćwiczenia dna miednicy. Stopień I i II obniżenia (czyli niewielkie) leczymy zachowawczo. Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów, bądź obniżenie postępuje to wtedy rozważa się zbiegi. Nie każdy zabieg to histerektomia. Jeżeli obniżenie jest niewielkie, a macica czysta to można wzmacniać podwieszenia macicy, w celu ustabilizowania jej, bądź cofnięcia obniżenia. Oczywiście na każdym etapie ćwiczenia dna miednicy są ważne.

Histerektomia – jak się przygotować do zabiegu?

Podczas rozmowy z lekarzem, który będzie wykonywał zabieg zapytaj jaki ma plan przymocowania kikuta pochwy. Jest to istotne dlatego, że nieustabilizowana pochwa z czasem zacznie się obniżać pociągając za sobą sąsiadujące narządy, czyli np. pęcherz lub odbytnicę. A przecież tego nie chcesz.

Najlepiej gdy operator podwiesi/przymocuje pochwę do kości krzyżowej na poziomie S2-S3. Jest to wysokość uważana za najbardziej korzystną, ponieważ nie zaburza osi pochwy i nie powoduje bólów odcinka lędźwiowego (jak np. w przypadku mocowania do kręgu L5, S1).

Jeżeli już miałaś zabieg to także warto dowiedzieć się czy/gdzie był przymocowany kikut pochwy. Bo tak jak wspomniałam, stan po histerektomii może dawać różne dolegliwości i warto porozmawiać na ten temat ze swoją fizjoterapeutką uroginekologiczną.

Czy po histerektomii będziesz miała okres?

To zależy co dokładnie zostało usunięte. U kobiet przed 45 rokiem życia najczęściej oszczędza się jajniki. Jeśli zostały one nietknięte to organizm dalej będzie produkował hormony, czyli będzie stymulował endometrium do rozrostu.

Żeby to się zadziało musisz mieć trzon macicy, czyli miejsce gdzie to endometrium ma szansę się rozwijać. Gdy trzon macicy został usunięty to nie będziesz miesiączkować.

Dodatkowo jeśli jajniki zostały usunięte (a jesteś przed menopauzą) to najpewniej lekarz zaleci wspieranie organizmu hormonami z zewnątrz.

Histerektomia, a endometrioza

Pamiętajcie, że ogniska endometrialne reagują na hormony, czyli samo usunięcie macicy może nie przynieść zamierzonego efektu

Histerektomia – i co dalej?

Ważna jest także świadomość, że po histerektomi (usunięciu macicy) tworzy się wolna przestrzeń, którą szybko sobie „zaklepują” jelita. Niestety narządy są tak zachłanne, że muszą sobie przywłaszczyć nowe miejsce. Jeżeli odpowiednio nie zbalansujemy tej okolicy (czyli ciągle będziemy powielać nawyki, które zwiększają ciśnienie śródbrzusze, „hodują” zwiększone napięcie), a dodatkowo mamy słabe dno miednicy to może dojść do wpuklenia się jelit w ścianę pochwy to tzw. enterocele.

Po każdym takim dużym zabiegu należy przestrzegać paru zasad:

  1. Oszczędzaj się!
  2. Nie dźwigaj ciężkich przedmiotów (przez 6 tyg. po zabiegu max 2 kg. Przez pół roku max. 5 kg. Warto więc porozmawiać z rodziną, że będziesz potrzebowała ich pomocy)
  3. Pozwól sobie na wolne w pracy. Jeśli lekarz proponuje zwolnienie lekarskie na 2 miesiące to po prostu z niego skorzystaj.
  4. Dbaj o bliznę. Często ją wietrz, dbaj żeby była sucha. Po zagojeniu (5-6 tyg.) wybierz się do fizjoterapeuty na mobilizację blizny. Tak, tych po laparoskopii też. Wiem, że są malutkie, ale potrafią dawać wiele dolegliwości.
  5. Pilnuj prawidłowej postawy
  6. Nie przyj na toalecie – unikaj zaparć – pij dużo wody
  7. Ćwicz swoje dno miednicy!
  8. Spaceruj, intensywną aktywność fizyczną zostaw na później.

Ćwiczenia dna miednicy są szalenie istotne zarówno przed zabiegami ginekologicznymi, jak i po nich.

Dno miednicy musi się nauczyć jak prawidłowo pracować już przed operacją, po to aby móc je jak najszybciej aktywizować po niej. Operacje dają nam bierną stabilizację, żeby miała ona sens musimy stworzyć także stabilizację czynną, czyli odpowiednie napięcie mięśniowe.

Powtórzę: gdy będziemy miały słabe mięśnie to operacja cudów nie uczyni i po jakimś czasie (może to być kilka lat) wrócimy do sytuacji pierwotnej. A tego nie chcemy.

Niezależnie czy jesteś przed zabiegiem, czy po – wybierz się do fizjoterapeutki uroginekologicznej. Nauczysz się jak pracować nad prawidłowymi nawykami i dowiesz się co robić żeby o siebie zadbać po zabiegu.

Karolina „FizjoWoman”

Na co dzień przyjmuję pacjentki w Poznaniu. Na wizytę możesz umówić się klikając w ten link – UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ

Dodaj komentarz

Zamknij Menu